12 Subat - Yavaslayinca gorunenler
Sabah masaya oturdugumda listem yine uzundu ama bu kez farkli bir sey denedim: once bes dakika boyunca hicbir sey yapmadan sadece nefesimi izledim. Ilk anda zaman kaybi gibi gorundu, fakat sonrasinda hangi isi once yapmam gerektigi cok daha belirgin hale geldi. Ozellikle e-posta kutusuna plansiz girmedigim gunlerde dikkatimin dagilmasi daha az oluyor. Bugun iki isi bitirmek, alti isi baslatmaktan daha tatmin ediciydi. Aksam notunda kendime su cumleyi biraktim: "Hiz, netlik olmadiginda sadece yorulma uretir."
03 Mart - Daginik gunu toplamak
Gun ortasinda hic beklemedigim bir telefon ve arka arkaya gelen mesajlar butun planimi dagitti. Eskiden boyle anlarda gunu tamamen kaybettim diye dusunurdum; simdi ise "kurtarma protokolu" dedigim uc adim var. Once yapilmayanlari degil kalan enerjiye uygun olanlari seciyorum. Sonra iki kisa blok acip sadece bitirilebilir gorevlere odaklaniyorum. En sonda da yarina acik kalanlari bir cümleyle not dusuyorum. Bu kucuk sistem sayesinde kontrol duygusu geri geliyor.
21 Mart - Oyun arasinin etkisi
Bugun ogleden sonra zihnim bulaninca eslestirme oyununa on dakika ayirdim. Bekledigimden daha iyi geldi, cunku kendimi telefonda kaybetmek yerine kisa ve sinirli bir oyunda kalabildim. Sonrasinda rapor yazimina donmek daha kolay oldu. Burada esas fayda oyunun kendisi degil, gecis ritueli yaratmasi. "Mola" ile "kopus" arasindaki farki boyle daha net anliyorum. Kucuk oyunlar dogru yerde kullanildiginda, odaga geri donus kapisi olabiliyor.
